Badend in het zweet werd ik wakker. Ziggo had het begeven. Geen internet, geen televisie, geen telefoon, geen radio, geen Netflix, geen Spotify. Niets, helemaal niets meer. En dat in deze Corona-lockdown tijden. Hoe moest ik nu deze rare dagen doorkomen?

Ik sprong uit bed, rende de trap af, startte mijn laptop en zette de televisie aan. Tot mijn grote opluchting constateerde ik dat het slechts een boze droom was en dat alles normaal werkte. Met een gerust hart ging ik weer naar bed en sliep direct weer in.

De volgende ochtend besteedde ik flink wat tijd aan googlen naar de nieuwste smartphones. Mijn oude was bijna twee jaar en beviel me vanaf dag één totaal niet. Ik had wel zin in de Samsung Galaxy S20 Ultra, maar toen ik de prijs daarvan zag liet ik dat idee weer varen. Misschien dat de honderden euro’s goedkopere S10 ook nog wel aan mijn wensen zou voldoen. En zo struinde ik alle sites af waar iets over de Samsung S10 beschreven stond.

Met mijn gedachten nog bij de S10 specificaties ging ineens de telefoon.

“Goedemiddag. Mijn naam is Mohammed en ik bel even namens Ziggo”, klonk het.
“We houden een tevredenheidsenquête en ik zou u graag een paar vragen willen stellen”, zei Mohammed vriendelijk.

Met mijn nachtmerrie nog vers in het geheugen en daarna de blijdschap over alle goed werkende techniek, was ik in een stemming om iedere Ziggo-medewerker net zo lang te woord te staan als ze maar wilden. En dus antwoordde ik “tuurlijk mag u dat, vraagt u maar”.

“Bent u tevreden over de dienstverlening van Ziggo?”
“Super tevreden”.
“Zou u Ziggo aanbevelen bij familie en vrienden?”
“Nou, Ik doe dat niet gauw, maar voor Ziggo maak ik een uitzondering”.

En zo ging het nog even door. Toen alle vragen waren gesteld verwees hij me ook nog naar het ‘bel-me-niet-register’, en namen we afscheid. Keurige jongen, die Mohammed.

Terug achter mijn laptop ontving ik plots een push bericht van het AD: “Kuzu stopt als fractievoorzitter van DENK”. Voor mij kwam dit als een verrassing en ik wilde het volledige bericht lezen. Ik volgde daarom de link naar het AD. Toen ik halverwege het artikeltje was popte er ineens een bericht van Ziggo op:

“Beste Ziggo-klant, gefeliciteerd!” Het bleek dat Ziggo een week lang prijzen ronddeelde voor loyale klanten. Het enige wat ik hoefde te doen was even een paar vragen beantwoorden. Vragen zoals ook al door Mohammed waren gesteld.

Van nature ben ik digitaal nogal argwanend. Maar alles zag er spic & span uit. De juiste kleuren, exact het juiste logo, geen enkele taalvout. Het zal toch niet dat ik een mooie prijs zou winnen? Een Samsung Galaxy S10 bijvoorbeeld? Vol verwachting vulde ik daarom de vragenlijst in. Inderdaad, precies die vragen die Mohammed ook al had gesteld. En jawel, aan het eind bleek dat ik inderdaad een S10 had gewonnen. “Hoe is het mogelijk”, dacht ik. De enige prijs die ik ooit heb gewonnen was een vers geslachte kip. Als achtjarige. Bij een loterij na afloop van de toneelvoorstelling “Schipper naast God” van de Nederlandse Vereniging van Plattelandsvrouwen.

Helemaal heppie-de-peppie ging ik door tot de laatste vraag. Die vraag luidde:

“Aan het versturen van uw prijs zijn kosten verbonden. In uw geval is dat 2 euro portokosten. Gelieve hieronder uw creditcardgegevens in te vullen, inclusief CVC code”.

Even heb ik getwijfeld. Maar uiteindelijk toch besloten dat ik liever nog even spaar voor de S20 Ultra.