Op weg naar Las Vegas maakten we een tussenstop bij de Hoover Dam. De temperatuur was moordend. En met beschermende motorkleding aan en een helm op tikte dat extra aan. Het maakte dat we geen energie hadden om uitgebreid alle informatie over de dam tot ons te nemen. En dat was jammer want die dam was een interessant stukje recente Amerikaanse geschiedenis.

Tijdens de bouw (in de dertiger jaren van de vorige eeuw) was het er ook al zo heet en als gevolg daarvan kwamen ruim 100 bouwvakkers om. Ondanks het feit dat er bij de bouw speciale ‘ice box men’ ingezet werden die in geval van oververhitting de tunnels in renden om de betreffende bouwvakkers in natte doeken en ijs te wikkelen om ze af te koelen.

Wachtend in de schaduw op de komst van een ‘ice box mannetje’ vertelde de reisleider dat ons in Las Vegas de mogelijkheid geboden zou kúnnen worden om met een ‘streched limo’ over ‘the Strip’ gereden te worden. Of we dat wilden?

‘Nou, doe ‘ns gek’, reageerden we.
‘En wat willen jullie dan drinken in die Limo?’, was de volgende vraag.
‘Nou, gek doen kan nog gekker: doe maar champagne’.

Per mobiele telefoon werd de bestelling voor limo’s met champagne doorgegeven en kregen we te horen dat we al diezelfde middag konden gaan touren.

Na nog even kennis te hebben genomen van het feit dat de damwand aan de bovenkant 15 meter breed was, onder uitlopend naar 200 meter, en dat er in totaal 3,33 miljoen m3 beton was gebruikt, beklommen we onze motoren weer. Op weg naar Las Vegas, een kleine 50 kilometer verderop.

Aangekomen bij ons hotel (‘Stratosphere Tower’) bleek dat de planning aan de krappe kant was. Er was net tijd om de motor te parkeren, naar de hotelkamer te gaan, onder de douche te springen en in de limo te stappen. En zo geschiedde.

En ik moet zeggen: zitten in de koelte van de airco van de limo met een glas champagne in de hand rondkijken naar de gekte die Vegas heet was een buitengewone ervaring. Een ‘once in a lifetime’ ervaring die ik voor geen goud had willen missen.