In de ‘studeerkamer’ werd niet veel meer gestudeerd en hij was daardoor verworden tot een opslagruimte. Er stond nog wel een bureau en er was nog een volle boekenkast, maar er stond ook veel ‘zet-maar-zolang-daar’-troep. Bovendien had mijn vrouw de gewoonte ontwikkeld om boeken uit de kringloop mee te nemen. Heel veel boeken. Te veel om kwijt te kunnen in die toch wel flinke Lundia stellingen.

Opruimen was dus nodig. Maar dat is beslist geen hobby van me. En ik ben er ook helemaal niet goed in. Ik ben meer een ‘verplaatser’. Zeker bij boeken. Daar pak ik dan een exemplaar van, neem kennis van de titel en de naam van de schrijver, en begin vervolgens te lezen. Dit alles als voorbereiding op de vraag: ‘houden of naar de kringloop?’.

Om honderden boeken op deze manier door te werken is geen doen natuurlijk. Daarom had ik bedacht dat ik gewoon ‘alles’ ongezien in dozen moest stoppen en naar de kringloop moest brengen. Dat zou lekker snel kunnen en tot een geweldig opgeruimd resultaat leiden.

Helaas botste deze methode toch ook met een paar dingen. Allereerst kreeg ik natuurlijk woorden met mijn vrouw. Met ‘maar die boeken heb ik juist net gekocht bij de kringloop’, had ze natuurlijk volkomen gelijk. Dus die categorie boeken moest ik dan maar houden. En verder zou ik nooit of te nimmer afstand doen van de zeven delen ‘Het Bureau’ van J. J. Voskuil, al heb ik die inmiddels zeker 4x gelezen. Maar ook niet van ‘In de ban van de ring’, van Tolkien of van ‘De ontdekking van de hemel’, van Harry Mulisch.

Met deze uitgangspunten in het achterhoofd pakte ik ‘Het leven is vurrukkulluk’ van Remco Campert, gevolgd door ‘Tjeempie! of Liesje in luiletterland’ van Remko Kampurt. Weg doen of houden? Een veel te moeilijke vraag waarover ik nog even moest nadenken. Verplaatsen dus. Naar een stapeltje ‘misschien’, gevolgd door een stapeltje ‘waarschijnlijk’ en een stapeltje ‘weet ik nog niet’, een stapeltje ‘waarschijnlijk wel, maar als het kan liever niet’, etc.

Voor de zoveelste keer bewees ik mezelf weer dat ik niet goed ben in opruimen. De kamer is nu bezaaid met stapeltjes. Overal liggen boeken. En de betekenis van de stapeltjes ben ik ook al weer kwijt. Wel heb ik nu zo’n vijf verhuisdozen vol met boeken die naar de kringloop zouden kunnen. Maar ik denk dat ik die eerst toch nog maar een keer weer open ga maken en heroverwegen.

Opruimen, waarom eigenlijk?