In het park genoot ik van alle blaadjes en bloemetjes die in hoog tempo ontsproten. Al was de temperatuur niet hoog, de lente was voelbaar.
Naarmate ik voortstapte hoorde ik steeds duidelijker het geluid van muziek. Op zich maak ik dat vaker mee, maar dan is het ‘muziek’ uit de categorie ‘heavy metal’ met een bijbehorende onzekere puber die denkt heel erg ‘anders’ te zijn.
Nee, deze keer was het geen metal. Het klonk melodieus. Wel heel hard.
Toen ik wat dichterbij kwam zag ik een jongeman van een jaar of 18 met een klein hondje. Hij droeg een grote rugzak met daarin een gettoblaster. En iedere keer dat het refrein van het liedje klonk dan spreidde hij zijn armen en draaide vrolijk in de rondte. “’k Heb je lief”, klonk de stem van Paul de Leeuw, en hup daar draaide hij rond, met zijn armen wijd.
Ik vond het wel een leuk gezicht. Het ademde de lentesfeer en de tekst leek prima bij zijn gemoedstoestand te passen. Maar niet bij mijn draaiduizeligheid. Het zien van zijn vrolijke gedraai alleen al maakte me duizelig. En dus liep ik snel door naar het vlakbij gelegen winkelcentrum.
Bij de deur van de Vodafonewinkel legde ik aan een jongeman uit dat mijn nieuwe sim-kaartje niet werkte. Hij liet me binnen en controleerde het dingetje.
“Inderdaad mijnheer, het simkaartje is stuk. Ik pak even een nieuwe”. En binnen een paar minuten werkte alles weer naar behoren.
“Kan ik verder nog iets voor u doen, mijnheer?”, vroeg hij.
Vrolijk van de lente, van “’ik heb je lief”, van het snel oplossen van mijn simprobleempje, zei ik: “nou, nu u mij al zo goed geholpen heeft: heeft u misschien ook corona vaccinaties?”.
“Nee, dat spijt me mijnheer, maar we leveren wel 5G en als u nou bij de GGD uw prikje haalt bent u daar meteen automatisch op aangesloten”.
Weer thuis had ik die vaccinatie nog vers in gedachten. Daarom bezocht ik de website van het RIVM. Daar las ik dat iedereen met een geboortejaar van voor 1951 een vaccinatieafspraak kon maken. Online lukte me dat niet. De IT kon de drukte op dat moment niet aan. Maar telefonisch had ik snel een afspraak gemaakt. Twee prikken zijn ingepland. Ruim voor onze vakantiedatum.
Resteert nog een klein probleempje: Griekenland heeft code oranje. Reizen mag alleen om dringende redenen en de horeca zit nog dicht. Maar de ontwikkelingen zijn gunstig: de vliegtuigmaatschappij bereidt zich er op voor om vanaf 24-5 weer toeristen naar Griekenland te vliegen.
Laat maar komen die zomer.
Tja, het verhaal wil ik nog wel liken, maar… Dat probleempje aan het einde heh. Da’s toch K… Zeker als je het verhaal later nog eens leest.
LikeLike