Op de boulevard van Gialova bevinden zich naar schatting zo’n vijftien restaurantjes. Hiervan hebben we er inmiddels een flink aantal geprobeerd. De prijzen zijn voor onze begrippen heel gematigd (tussen de dertig en tachtig euro voor twee, inclusief wijn), al krijg je steeds meer de neiging niet meer te vergelijken met Nederland en bij tachtig euro al te denken “dat is duur”.

Bij een ons nog onbekend restaurant was een heel leuk plekje vrij, pal aan het strand, in de ondergaande zon. “Die is voor ons”, dachten we meteen.
Toen ik de ober vroeg om een karafje witte huiswijn te brengen, zei hij vriendelijk dat ze geen karafjes hadden en bood me meteen de wijnkaart aan. Met zijn linkerarm in een hoek van negentig graden op zijn rug gevouwen boog hij naar voren en wees met de pink van zijn rechterhand een witte wijn aan. “I can recommend this one, sir, very nice”. Ik keek naar zijn aanbeveling en begreep meteen waarom hij dat een goede keuze vond. Zijn weekloon zou in één klap binnen zijn. “Looks like a nice wine, but I prefer this one”, waarbij ik met de pink van mijn linkerhand een gematigder geprijsd wijntje aan wees. “Excellent choice”, reageerde hij zonder blikken of blozen.

Toen ook ons voorgerecht was gebracht kwam een jonge man aan een zespersoons tafel naast ons zitten. Voor ons jong dan, want hij was een jaar of vijftig en viel formeel dus al in de categorie “middelbaar”. De ober kwam met dezelfde wijnkaart op hem af en deed bij hem dezelfde aanbeveling met dezelfde pink.
“Okay, bring me a bottle”, zei de gast en uiteraard was ook dit “an excellent choice”.
Even later schoven nog twee jonge mannen bij hem aan en bestelden ze lukraak wat gerechten. “You can put it on the table, w’ll see”.

Nog wat later kwam er een jonge vrouw bij. Ze leek één van de mannen een beetje vaag te kennen, maar begroette alledrie met innige omhelzingen. Mijn slechte geest dacht eigenlijk meteen “golddigger ruikt geld”. Maar toen er nog een man en een vrouw bij kwamen bleek dat toch ongegrond. Of misschien gold het juist voor allemaal. Want ze bleken in het “real estate” te zitten. Daarin wordt in Nederland en kennelijk ook in Griekenland heel wat “gold gedigd”.

Over het thema “geld” schreef ik eerder bij polarsteps:

https://www.polarsteps.com/GerritSonius/4938633-gialova-peloponnesos/39910724-mini-market

En:

https://www.polarsteps.com/GerritSonius/4938633-gialova-peloponnesos/39559756-peloponnese