De majoor zat achter een imposant bureau. Ik zat er voor. We droegen beiden een uniform. Hij dat van Defensie, ik een strak pak met stropdas. Ik zat daar in de rol van sales en voelde me nerveus.

In het kleine bedrijf waar ik voor werkte was ik een duizendpoot. Alle functies die er voor de bedrijfsvoering nodig waren oefende ik wel eens uit. Weliswaar in het klein, maar toch. En dus nu ook sales, wat een nieuw vakgebied voor me was. Maar hoe moeilijk kon dat zijn? Er werd door Defensie een programmeur gezocht, ik had een programmeur in dienst die beschikbaar was. ‘Even’ een uurtarief afspreken en gaan met die banaan. Maar het bleek toch iets moeilijker:

“Dus u heeft een programmeur in de aanbieding?”, vroeg de majoor.

“Jazeker, en hij is heel ervaren in de techniek die u gebruikt”, antwoordde ik en wilde gaan vertellen bij welke projecten deze programmeur eerder betrokken was geweest.

“Tsja, weet u, ik ben een Ajax-fan”, onderbrak hij me.

Op dit punt viel ik stil. In verwarring.

“Normaal huur ik altijd in bij V. maar ik ben eventueel bereid om daar eens van af te wijken”, zei de man.

Mijn verwarring werd groter en een zinnige reactie had ik nog niet.

“En als ik dan bij V. weer iemand inhuurde dan kreeg ik een zitplaats in de skybox voor de eerstvolgende wedstrijd van Ajax”, ging hij verder.

Dit gesprek voelde niet goed voor me. Ik ben veel te eerlijk voor deze wereld. Maar ik realiseerde me natuurlijk dat ik op dit punt niet achter kon blijven.

“Ajax, geweldige club. Ik kan me voorstellen dat u ook de volgende wedstrijd graag wilt bijwonen. Ik zal regelen dat u die op onze kosten kunt gaan zien. Maar om even terug te komen op die programmeur…”, probeerde ik.

Maar weer onderbrak de man me: “Maar weet u, ik werd dan altijd van huis opgehaald met een limousine en die bracht me later ook weer terug”.

Okay, ik had al A gezegd, dus B kon er ook nog wel bij:

“Natuurlijk regel ik ook vervoer voor u. Maar die programmeur…”.

“Ja, maar voordat ik na de wedstrijd dan naar huis werd gebracht, gingen we eerst nog langs bij Yab Yum”, hengelde de majoor verder.

En dat is dus de reden dat ik nooit rijk ben geworden. Want hier ben ik gestopt. Ik walg van corruptie. De omzet die de programmeur zou hebben kunnen realiseren zou waarschijnlijk ruimschoots opwegen tegen de kosten die deze schuinsmarcheerder zou maken.

Maar om in Defensietermen te blijven ben ik hiervoor: