In het verleden gingen we regelmatig met de motor op vakantie. Ik zette dan een route uit op mijn computer thuis, laadde deze route op mijn navigatiesysteem en boekte hotelletjes via booking.com. Over het algemeen hadden we veel vakantiepret. De routes waren meestal leuk, met veel bochtenwerk. En de hotels waren vaak bijzonder. Daar zocht ik ze op uit. Maar bijzonder is niet altijd leuk. Zoals hotel Margot in Polen.

Na een lange rijdag en bij een temperatuur van 35+ graden kwamen we aan. De kamer was niet veel soeps, maar okay, voor één nachtje te doen. Soms zit het mee, soms zit het tegen.

Na een lekker koud biertje gingen we even het dorp in. Het was heel rustig, maar we kwamen een oudere dame tegen. Daar raakten we mee aan de praat. Ze informeerde waar wij in het dorp verbleven. En wij reageerden naar waarheid “Hotel Margot”. Verbaasd keek ze ons aan. “Aber das ist ein Puff”. Waarop wij haar weer verbaasd aankeken.
We hielden het maar op spraakverwarring. Ons Pools/Duits is roestig.

Weer terug bij het hotel zagen we diverse oudere mannen zitten. Het was niet zo ver van de grens met Duitsland en dit bleken dan ook Duitsers. Een stuk of drie “dames” vergezelden hen. Ze waren luchtig gekleed (nauwelijks meer dan een piepklein bh’tje en een string), maar het was dan ook nog steeds erg warm. En ze droegen naaldhakken die zo hoog waren dat er beslist niet op gelopen kon worden. Maar er mee in bed liggen was zeker mogelijk. Mits geen waterbed.

Er waren stoelen genoeg op het terras. Maar de dames bleken het liefst bij de mannen op schoot te zitten. En dan bleef het niet bij een babbeltje over het mooie weer. Kortom: we voelden ons een beetje ongemakkelijk.

Bij thuiskomst kregen we het verzoek van booking.com om onze ervaringen met de bij hen geboekte hotels met hen te delen. Ik schreef het volgende:

+ Aardig personeel. De prijs is voor onze begrippen erg laag, maar je krijgt er ook niet veel voor. Dus dat is dan een beetje in verhouding. Het eten was redelijk.

– Een sobere kamer met weinig comfort. Inrichting zeer verouderd. Twee eenpersoons bedden (ver uit elkaar) met dunne doorgelegen matrasjes met kuil in het midden. Schoonmaak was al enige tijd geleden. Badkamer met verouderd sanitair. WC recht voor de wasbak, zodat je alleen schuinstaand bij de wasbak kon. Rookstank in hotel en kamer. Vreemde hotelvoorschriften: vooraf betalen; het is verboden met eigen kookapparatuur eten te bereiden; en als je gasten ontvangt moeten die voor 22.00 uur de kamer verlaten. Dit laatste begrepen we direct en staat voor wat ons het meest tegenviel: er waren in het hotel een drietal hoeren aanwezig. Hun gedrag en dat van hun oudere, meest Duitse klanten maakte ons verblijf in dit hotel ongemakkelijk. Eigenlijk vragen we ons af: zaten we nu in een hotel of in een hoerenkast?

Een weekje later ging ik kijken of mijn recensie geplaatst was. Maar dat was niet het geval. En omdat ik vond dat je beter van te voren kunt weten waar je aan toe bent, hechtte ik aan plaatsing. Ik zocht dus contact met booking.com. Toen bleek dat er maar twee problemen met mijn recensie waren: “hoeren” en “hoerenkast” vond men te grof taalgebruik. In overleg veranderde ik dat in “prostituees” en “bordeel” en zo is het toen geplaatst.

Om met Jacobse en Van Es te spreken: “Hotel Margot voor al uw herenwensen”.