Ik ontving een mailtje waarin kond werd gedaan van een gedichtenuitwisseling die lijkt op de beruchte kettingbrieven uit het pre-digitale tijdperk. Toen was het meestal de bedoeling om een geldbedrag over te maken naar de nummer 1 van een rijtje namen, de rest van het lijstje naar boven op te schuiven en jezelf onderaan te plaatsen. Door de brief vervolgens te slijten aan tig anderen zou jouw naam vanzelf stijgen op de lijst en de brief zou als een olievlek over de hele wereld uitwaaieren. Het enige wat je dan nog hoefde te doen was vanuit je luie stoel kijken hoe je banksaldo tot ongekende hoogten zou stijgen.

Het onderwerp bij het mailtje was ‘gedichten’. En de vraag was niet om geld over te maken, maar een gedicht. Na verloop van tijd zou je dan rijker worden. Niet financieel, maar geestelijk. Door alle mooie gedichten die je mailbox zouden binnenstromen.

Nou houd ik normaal niet zo van dit soort spamachtige mailtjes. Datzelfde geldt ook voor oproepen om mail door te sturen om zogenaamd steun te geven aan mensen die ernstig ziek zijn, of plaatjes door te geven waar kleine vertederende kindertjes of kleurige vogeltjes op staan afgebeeld, liefst in een soort wazig wolkje, met hartjes er omheen en daar dan een gedichtje bij dat stuitend nietszeggend is, maar wel mooi rijmt. Graag doorgeven want dan komt het allemaal goed met de wereld.

Maar dit gedichtenmailtje had ik ontvangen van iemand die ik graag mag en dus niet wilde teleurstellen. Als in een reflex deed ik daarom wat er in het mailtje van me werd gevraagd en stuurde ook het mailtje door naar een flink aantal mailadressen uit mijn contactenlijst.

Binnen het uur werd ik gebeld door een schoonzus met een vraag: “Is jouw mailaccount gehackt? We vinden dit niks voor jou!”.

Mijn vrouw, die nog nuchterder is dan ik, was kort van stof: “Heeft dat klote coronavirus soms in je hoofd toegeslagen?”

En sommige mailgeadresseerden waren snel met een reply: “Joh, hartstikke leuk / goed / origineel (doorhalen wat niet van toepassing is), maar ik sla even over”.

Gelukkig konden sommige geadresseerden het wel degelijk waarderen en stuurden me mooie gedichten. Dank daarvoor.

De mooiste reactie kwam van lieve vrienden die van zichzelf meenden geen talent te hebben voor het maken van gedichten, maar toch tot onderstaand topgedicht kwamen. Omdat ze zelfs de rechten van het gedicht aan mij overdroegen deel ik het hier even met jullie:

Neem het ons niet kwalijk, maar
dat is helemaal niets voor ons.
Zweet breekt ons al uit! Nee, geef ons maar af en toe
een verhaaltje van Gerrit

daar beleven wij heel veel plezier van.
Maar zelf iets ondernemen op dit gebied, daar zijn
we niet voor in de wieg gelegd.
Maar aan allen: heel veel plezier, verruiming van

geest, rust in je kop, Inspiratie voor onze
veranderde toekomst en veel
plezier met elkaar.

Van zo’n mooi gedicht word ik blij. Zelfs in deze rare/nare coronavirustijden.