Buurman K. was kapitein. Inclusief een grote snor à la Johan Derksen. Hij voer op de grote vaart en was regelmatig lang van huis.

Buurman T. was technisch-directeur van een raffinaderij voor plantaardige oliën. Het bedrijf was in Amerikaanse handen, maar hij was, in loondienst, verantwoordelijk voor de techniek.

Als buurman K. op reis was probeerde buurman T. soms om buurvrouw K. over te halen wat lessen bij hem te volgen. Lessen die de eenzaamheid moesten verdrijven en waarbij de nadruk op technische standjes lag. Dat hij anderen belangeloos wilde laten meeprofiteren van zijn technische kennis was natuurlijk sympathiek. Maar toch weigerde buurvrouw K. dit resoluut.

Buurman K. en buurman T. leken op een gegeven moment beiden van de aardbodem te zijn verdwenen. De reden voor hun afwezigheid was voor allebei anders, maar allebei nogal bijzonder.

Buurman K. was met zijn schip naar Saoedi-Arabië gevaren. Voor de haven was hij blijven wachten op de douane en/of een loods. Toen zij aan boord kwamen werd het hele schip geïnspecteerd. Tot en met het koelkastje in de kapiteinshut. In dat koelkastje werden overheerlijke ijskoude biertjes aangetroffen. En dat schijnt in die landen niet te mogen. Of beter gezegd: je moet er niet mee betrapt worden. Want dan wordt dat heerlijke drankje in beslag genomen en volgt straf. En dat gebeurde ook met buurman K. Hij vloog de cel in. In dat verre Arabische land.

Buurman T. was ondertussen verwikkeld in onderhandelingen over de aankoop van nieuwe machines voor de raffinaderij. En bij die onderhandelingen werd hem het aardige bedragje van 100.000 gulden aangeboden als hij bereid was om te kiezen voor de aanschaf van hun merk machines.

In huize T. was het feest die avond. Het volume van de muziekinstallatie ging op 10 en tot ver in de omtrek kon worden meegenoten van sirtaki-muziek gecombineerd met het geluid van brekend glas van lege glaasjes die in de open haard werden gegooid.

Enigszins katterig ging buurman T. de volgende dag weer naar zijn werk, waar hij direct bij zijn Amerikaanse bazen werd geroepen. Daar kreeg hij een geluidsopname te horen van de onderhandelingen die hij had gevoerd. Inclusief zijn acceptatie van dat leuke bedragje. Zijn Amerikaanse bazen hadden dit toneelstukje voor hem geregisseerd met de bedoeling om snel en goedkoop van hem af te komen. “Ontslag op staande voet”, missie geslaagd.

Maar buurman T. was hierdoor flink van slag. In één nacht van een vaste, goedbetaalde job met 100.000 gulden extra op de bank naar niks op de bank en een bijstandsuitkering, dat trok hij even niet. Hij dook onder en liet een tijdje niets van zich horen. Buurvrouw T. bleef vertwijfeld achter en vroeg zich af bij welke buurvrouw buurman T. zijn technische hoogstandjes aan het vertonen was.

Buurvrouw K. maakte meteen duidelijk dat dat niet bij haar thuis was en dat haar hoofd er ook helemaal niet naar stond, zo zonder haar eigen kapitein.

Uiteindelijk is het allemaal wel weer op z’n pootjes terecht gekomen. Maar er vallen wel belangrijke lessen uit te trekken:

Drink bijvoorbeeld in moslimlanden alleen alcoholische versnaperingen in gelegenheden waar moslims dat zelf ook doen. Kun je nooit betrapt worden. En als een financieel aanbod eigenlijk te aantrekkelijk is om waar te zijn, dan is het dat meestal ook niet.

Zo, en nu ga ik even mijn mail beantwoorden. Ik kreeg er namelijk één van een Nigeriaanse advocaat met een aantrekkelijk voorstel. Gaat om miljoenen.